Méribel: Wordt golf de nieuwe bergsport?

Tèk. Tèk. Tèk. Tussen het gefluit van de bergmarmotten hoor je golfballetjes met een doffe knal gelanceerd worden. Waar normaal skiërs en boarders voorbij slalommen, rijden nu golfkarretjes, worden polo’s gedragen en hole-in-ones gescoord. Méribel is één van de bergbestemmingen die volop investeert in golf. En dat komt misschien goed uit, want de bergen zijn dringend op zoek naar een leven na de sneeuw.

Mijn eerste golfbal verdwijnt ongeveer in de juiste richting. Tijdens een initiatie op de golfbaan van Méribel krijgen we eerst uitgelegd hoe je zo’n bal hoort te raken. Houding goed, club goed vasthouden, rustig bewegen, bal niet proberen vermoorden. 

Bij de volgende poging gooi ik de techniek grotendeels overboord. Ik kijk naar dat onnozele witte balletje, verzamel wat frustratie uit het dagelijkse leven en geef het een lel. Pats. Dat werkt dus wél. De bal vliegt een behoorlijk eind door de lucht en plots snap ik waarom mensen hier vrijwillig uren mee bezig zijn. Nog eentje. Pats. Golf blijkt een uitstekend systeem om agressie op sociaal aanvaardbare wijze los te laten in een prachtige omgeving.

Een kwartier later wandelen we rustig verder richting putting green en verandert de sport compleet. Het lompe wegknallen maakt plaats voor millimeterwerk. Een tikje te hard en je balletje rolt vrolijk voorbij de hole, een fractie verkeerd gericht en je mag opnieuw. Van gecontroleerde agressie naar zenmeditatie op gras in amper honderd meter. Ondertussen wandel je, adem je berglucht en kijk je voortdurend uit over de Alpen. Af en toe zit er zelfs een marmot langs de kant. Ik heb al sporten gedaan die minder boden.

Een golfcoach met berglucht in zijn hoofd

Onze coach helpt om dat oude beeld vakkundig af te breken. De man is knettergek. Op de goede manier. Een echte bergmens, het type mens waarbij je vermoedt dat een kantoorjob na drie dagen zou eindigen met een ontslagbrief en een vlucht door het raam. Die mentaliteit sijpelt ook door in de manier waarop hier gegolfd wordt. Minder stijve club, meer buitensport.

Dat past bij Méribel, want de golfbaan voelt nauwelijks als iets dat boven op het landschap werd gelegd. Ze slingert er gewoon doorheen. De huidige 18-holesbaan ligt verspreid over 35 hectare, tussen 1.565 en 1.850 meter hoogte, met meer dan 250 meter hoogteverschil. Het parcours loopt langs beboste hellingen en bergweides en is daardoor ook technisch behoorlijk pittig. Zelfs als je geweldig goed kunt golfen, blijft de berg zich ermee bemoeien. 

Dat golf hier thuishoort is trouwens helemaal geen nieuw idee. De eerste vier holes werden al in 1966 aangelegd op initiatief van Peter Lindsay, de Schot die mee aan de basis lag van Méribel als resort. Lindsay hield van skiën, bergen én golf en wilde van Méribel uitdrukkelijk een plek maken die niet alleen in de winter aantrekkelijk was. Bijna zestig jaar later blijkt dat behoorlijk vooruitziend gedacht. (Méribel)

De bergen kunnen niet eeuwig alleen op sneeuw gokken

Geef mij een plank, een berg en voldoende sneeuw en ik ben een relatief gelukkig mens. Alleen wordt dat laatste steeds minder vanzelfsprekend.

Klimaatverandering betekent niet dat we over vijf jaar allemaal onze snowboards op 2dehands.be moeten zetten, maar sneeuwzekerheid staat wel degelijk onder druk. Een grote Europese studie in Nature Climate Change onderzocht meer dan 2.200 skigebieden. Bij twee graden mondiale opwarming zou zonder kunstsneeuw meer dan de helft daarvan in de categorie met een zeer hoog risico op onvoldoende sneeuw terechtkomen. Kunstsneeuw kan een deel van dat risico opvangen, maar vraagt dan weer extra water en energie. 

Voor bergdorpen is de rekensom dus niet zo ingewikkeld. Als een groot deel van je economie afhankelijk is van witte vlokjes die uit de hemel moeten vallen, kun je maar beter nadenken over wat je met diezelfde berg doet wanneer hij groen is. Of niet doen natuurlijk.

Dat gebeurt ook volop. Skigebieden proberen al jaren om van een winterbestemming een echte bergbestemming te worden. De skilift neemt in juli mountainbikes mee in plaats van snowboards. Skipaden worden wandelroutes. Terrassen die in februari vol skischoenen staan, ontvangen een halfjaar later bezwete hikers. Golf past merkwaardig goed in dat verhaal.

Golf, maar dan een pak toegankelijker

Want ook golf zelf verandert. Het klassieke clubmodel bestaat uiteraard nog, maar daarnaast groeit een veel lossere manier van spelen. Driving ranges, korte initiaties en andere golfvormen trekken mensen aan die helemaal niet van plan zijn om onmiddellijk lid te worden van een countryclub. En ook urban golf krijgt een klein beetje tractie, net als footgolf en frisbeegolf.

De cijfers bewegen mee. Europa telde in 2025 meer dan 4,9 miljoen geregistreerde golfers, ongeveer dertien procent meer dan in 2020. Tel je ook niet-geregistreerde spelers op klassieke 9- en 18-holesbanen mee, dan kom je op ongeveer veertien miljoen. Daarnaast spelen nog miljoenen Europeanen golf via andere formules. Golf is dus allang niet meer uitsluitend het territorium van mensen die hun eigen naam op hun golfballen laten drukken. 

In Méribel merk je die drempelverlaging meteen. Je kunt er gewoon starten op de oefenzone, met een driving range, putting green, chipping green en bunker. Beginners kunnen lessen volgen zonder eerst achttien holes te moeten afwerken of te weten wat drie kwart van het golfjargon betekent. 

De bergen voegen daar nog iets aan toe wat een golfbaan ergens naast een ringweg moeilijk kan kopiëren: je bent daadwerkelijk op pad. Een volledige ronde betekent kilometers wandelen en in Méribel krijg je daar het hoogteverschil gratis bij. Het tempo is rustig genoeg om rond te kijken, maar je hebt voortdurend iets om mee bezig te zijn. Een soort hike voor mensen die onderweg graag een heel specifiek probleem proberen op te lossen.

En geef toe: als je dan toch minutenlang naar een zoekgeraakte bal moet speuren, kun je dat beter doen met zicht op de Alpen.

Van Méribel tot Crans-Montana

Méribel is bovendien lang niet de enige bergbestemming die golf ernstig neemt. In Crans-Montana ligt op ongeveer 1.450 meter de beroemde Severiano Ballesteros-baan, waar jaarlijks de Omega European Masters van de DP World Tour wordt gespeeld. Daar is golf al meer dan een eeuw verweven met het toerisme op het Zwitserse bergplateau. (Crans-Montana)

In Megève ligt de 18-holesbaan van Mont d’Arbois op gemiddeld zo’n 1.320 meter hoogte, tussen bergweides en met zicht op het Mont Blancmassief. Les Gets heeft dan weer een 18-holesbaan tussen bossen en alpenweides waarbij elke hole naar een omliggende bergtop is genoemd. Dat begint stilaan verdacht veel op een patroon te lijken. (Megève Tourisme)

Golf gaat skiën natuurlijk niet vervangen. Daarvoor zijn de twee sporten ook veel te verschillend. Maar als berggebieden zichzelf steeds meer moeten heruitvinden als bestemming voor vier seizoenen, heeft golf een paar opvallend goeie kaarten. Je gebruikt de ruimte die er al is, krijgt mensen uren naar buiten, combineert sport met natuur en spreekt ook een publiek aan dat niet per se een mountainbike van een zwarte piste wil kegelen.

En misschien is dat vooral wat er moet veranderen: niet de sport, maar ons beeld ervan. Ik ging naar Méribel met golf ergens in dezelfde mentale categorie als geruite broeken en een abonnement op De Tijd. Ik kwam terug met het besef dat er eigenlijk verrassend veel bergsport in zit. Buiten zijn, wandelen, techniek proberen beheersen, voortdurend rekening houden met het terrein en af en toe compleet verkeerd inschatten waar je terecht zult komen.

Mountainbiken en hiken blijft overeind

Geen zorgen trouwens voor wie na dit hele pleidooi nog altijd liever een golfclub opeet dan ermee te slaan. Méribel heeft in de zomer honderden kilometers wandelpaden en een uitgebreid netwerk voor mountainbikes, van crosscountry en e-MTB tot enduro en downhill. Daarnaast kun je er onder meer klimmen en andere bergactiviteiten doen. De bergen hebben hun toekomst duidelijk niet op één sport ingezet. 

Misschien is dat net de nieuwe bergsport: alles wat je overtuigt om ook te komen wanneer de sneeuw weg is. Golfballetje inbegrepen.

 

Foto’s